پوچ

یه جور جو پوچی حاکم شده. اعتقاد به چیزی وجود نداره. نا امیدی، بیهودگی، پوچی، بیفایده بودن، ...

رئیس سازمان محیط زیست که تو این 4 سال یک بار اسمشم نشنیدیم و اصلا یادمون رفته بود که همچین سازمانی هم وجود داره میاد میگه عامل این گرد و غبار طبیعیه و مربوط به دولت نیست! مردم هم میدونن و از ما راضی هستن!

من میخواستم از همین تریبون استفاده کنم و بگم که:

من راضی نیستم.

 --------------------------------

شهردار یکی از شهرهای اطراف اینجا با مسئولین شهر ساخت و پاختهایی داشت و کلاهبرداریهایی انجام میداد، امروز صبح خبرش رسید که حکم جلبش اومده!‌

تو این مملکتی که همه دزدن، . . . 

 

تیر سیزده

چند روز پیش رفته بودم یکی از روستاهای اطراف فیروزکوه به اسم پیرده (Pir-deh). به قول یکی از همکارا خیلی اسم افسرده‌ای داره! برای بازدید و کنترل طرح هادی روستا. به همراه کارشناس بنیاد مسکن تهران و کدخدای ده!

این روستا حدود 30 کیلومتر در جاده با فیروزکوه فاصله داره. از فیروزکوه که خارج میشید سمت راست به جاده سمنان میپیچید. بعد از 10 کیلومتر به روستای سرانزا (Sarenza) میرسید. باز هم به سمت راست میپیچید و بعد از 17 کیلومتر جاده درجه 4 روستایی پر پیچ و خم و گذر از یک گردنه مرتفع به پیرده می‌رسید. اسم روستاهای بعد از پیرده هم جالبه! به ترتیب: درده (Dar-deh)، کدوده (Kadoo-deh) و گاوده (Gav-deh)!

در اصطلاح به نواحی مسطح میان کوه‌ها تخت گفته میشه که تخت، دره و کوه‌های اطراف این روستاها از بهترین شکارگاه‌های این منطقه به حساب میاد و حتی سفیرهای کشورهای خارجی برای شکار به این منطقه میان.

روی نقشه زیر روستای پیرده رو با دایره و فلش پایینی نشون دادم. فلش بالایی بالای گردنه و قسمتی از جاده پیرده رو نشون میده که از اونجا بهترین دید قله دماوند رو که من تا به حال دیدم داره. از فاصله هوایی حدود 75 کیلومتر دیدن ابهت و بزرگی دماوند خیلی هیجان انگیزه. این فاصله تقریبا برابر فاصله هوایی قله دماوند از میدان آزادی تهرانه. اما به دلیل ارتفاع زیاد گردنه در این مسیر میشه قسمت زیادی از کوه دماوند رو با ابهت و عظمتش از این فاصله دور دید و «ای کوه سپید پای در بند» رو با تمام وجود حس کرد. متاسفانه فرصت نشد عکسی بگیرم.

توی روستا مهمون یه پیرزن و پیرمرد بودیم. پیرمرد 77 ساله و زن کمی کمتر. صبح رسیده بودیم. نزدیک ناهار بود. سفره‌ای جلوی ما پهن کردند و سفره پر شد از 2 جور کره محلی و 3 جور پنیر محلی به اضافه ماست چکیده محلی و عسل! مزه‌های فوق‌العاده‌ای بود.

نکته جالبی که منو وادار به نوشتن کرد اشاره پیرمرد به یکی از آئین‌های ایران باستان بود. داشت از خاطرات قدیم میگفت و اینکه پیاده میرفتن فیروزکوه برای خرید و فروش اجناس. از مراسمی اسم برد به نام «تیر سیزده» که مردم رو هم آب میپاشیدن. در آئین‌های باستانی ایران دو جشن در اول تابستون داریم. جشن آب‌پاشونک در یکم تیرماه و جشن تیرگان (تیرروز) در 13 تیرماه. فکر میکنم این مراسم تیر سیزده که پیرمرد میگفت بازمانده و تلفیقی از اون دوتا جشن قدیمیه.

جالب بود برام!

        

* این متن رو قبل از انتخابات نوشته بودم!

 

آب!

میخواستم برم حموم، آب قطع بود! به قول دکتر ف. آب نداری بخوری! بعد یارو میاد به خاطر 4 تا درخت تو ویلاش و یه استخر که پر کنه چاه غیر مجاز میزنه، وقتی توقیف میشه دو قورت و نیمشم باقیه. میاد اداره داد و بیداد میکنه! دلم میخواد همچین بزنم تو دهن این آدما با دیوار یکی شن.

از آدمای خودخواه متنفرم.

 

احمقانه!

 

چقدر متن پست قبل احمقانه به نظر میرسه!

 

انتخابات

این روزا اینقدر مطلب برای خوندن پیدا میشه که فرصتی برای نوشتن دست نمیده. من سعی میکنم حرفای تکراری این روزهای وب رو نزنم.

 ------------------------------------

آقای کروبی در فیلم تبلیغاتیش و در مصاحبش با کرباسچی چیزی گفت که حسابی منو تحت تاثیر قرار داد. اما تا به حال هیچ جا چیزی در موردش نخوندم و با دیگران هم که صحبت میکنم توجهی بهش نکردن. در مصاحبه وقتی کرباسچی میپرسه اگه یکی از مدیرانتون به دزدی متهم شد چیکار میکنین؟ کروبی میگه اگه ببینم مدرک دارن و واقعا دزدی شده قبول میکنم و رایزنی میکنم. اما اگه ببینم بازیهای سیاسیه و یا «از این پولهای کوچیکیه که همه جا میخورن و وجود داره قبول نمیکنم و فشار میارم»!!! این حرف یعنی آقای کروبی از فساد در ادارات و دزدیها حمایت میکنه؟؟؟؟؟؟؟

 ------------------------------------

آقای موسوی با طرز حرف زدنش و چیز گفتناش منو یاد چند نفر انداخت.

یکیش رپ‌خون همشهریمون شاهین نجفی (اینجا و اینجا) با آهنگ چیز! (متن ترانه چیز رو اینجا بخونید)

 ------------------------------------

کاندیداها هرکدومشون کلی نکته منفی با خودشون دارن. غیر از موجی که موسوی دنبال خودش ایجاد کرده باید شل و ول بودن و عدم قاطعیت رو هم دید. بین کروبی و موسوی موندم. کروبی تنده و تمام مطالبات مدنی اصلاح‌طلبها رو به زبون میاره. درعوض موسوی آرومتر و میانه‌رو تر به نظر میاد.

جدا از اینکه هرکدوم چی میگن شاید بهتر باشه به نتیجه انتخاب شدن هرکدوم فکر کنیم. کروبی با زبان تند و افرادی که دور خودش جمع کرده احتمالا جامعه رو به زمان خاتمی یا حتی تندتر و پربرخوردتر از خاتمی برمیگردونه. درعوض موسوی با گرفتن حد اعتدال، جامعه با ثبات تری ایجاد میکنه. با کروبی هر روز شاهد بحثها و تندروی و جدل مجلس و دولت و نهادهای قدرت هستیم. اما با موسوی شاید تبدیل بشیم به چیزی شبیه به چین. کشوری که در عین وجود سرکوب و محدود بودن آزادی‌ها و نبود دموکراسی از لحاظ اقتصادی و اجتماعی رشد کرده و تبدیل به قدرت جهانی شده. با موسوی اگرچه خیلی از صداها جایی برای شنیده شدن ندارن، آزادی مطبوعات معنای واقعی نخواهد داشت، دانشجوها همچنان ستاره‌دار خواهند بود، حقوق اقلیتها مثل گذشته خواهد بود، ایران در کشورهای منطقه دخالت خواهد کرد، دزدی و رانت‌خواری ادامه خواهد داشت و ... ولی میتونیم امیدوار باشیم که کشور عقلانی‌تر و منطقی‌تر اداره بشه و در کنار تمام این موارد میتونیم امیدوار باشیم کمی جا برای برنامه ریزی عقلانی و علمی باز بشه. کمی شایسته سالاری، نه تمام و کمال، ولی بیشتر از قبل دیده بشه. نظر کارشناسان دیده بشه و علم و منطق وارد سیستم اداره کشور بشه.

 تنها چیزی که فکر میکنم میشه انتظار برآورده شدنش رو از موسوی داشت همینه.

---------------------------

پ.ن.: چون فکر میکنم هر 4 کاندیدا نکات منفی دارند سعی کردم منصفانه نقدشون کنم ولی چون مورد سواستفاده طرفدارای آقای احمدی‌نژاد قرار گرفت بخشی از مطالب این نوشته را حذف کردم.

دارت

تصمیم گرفتم برای آب کردن شیکم یکم ورزش کنم

      

 

خلیج فارس

يک شخص با ذوقی نوشته بود:

  ▪ چرا اسم خیابان ظفر را به "خلیج فارس" عوض نمیکنند تا امارات مجبور بشه برای آدرس سفارتش از این اسم استفاده کنه ؟ در ضمن یه بخشنامه هم به پست بدهند که هر نامه ای به این آدرس بود اگر اسم «خلیج فارس» را ننوشته بود با ذکر علت به فرستنده ارجاع بدهند

--------------

فکر نمیکنید اماراتی ها هم میتونن همین کار رو با سفارت ایران انجام بدن؟

به جاش ما میتونستیم یکی از کارهای زیر رو انجام بدیم اگه . . .

میتونستیم یه شرکت هواپیمایی در حد امارات داشته باشیم به اسم خلیج فارس، اگه اقتصاد ما قوی بود.

میتونستیم تو و بیرون همه بنزها و تویوتاها بنویسیم خلیج فارس، اگه تولید کننده بنز و تویوتا بودیم.

میتونستیم ویندوز خلیج فارس تولید کنیم، اگه تولید کننده ویندوز بودیم.

میتونستیم روی کوکاکولا و پپسی بنویسیم خلیج فارس، اگه تولید کننده کوکاکولا و پپسی بودیم.

میتونستیم بازار کولر گازی، تلویزیون LCD، گوشی موبایل و ... امارات رو با مارک خلیج فارس پر کنیم، اگه تولید کننده کولر گازی، تلویزیون LCD، موبایل و غیره بودیم.

میتونستیم بازار دشداشه امارات رو با پارچه‌های مارک خلیج فارس پر کنیم، اگه صنعت نساجی قوی داشتیم.

اما . . .

ما ایرانی هستیم و هیچ غلطی نمیکنیم جز امضا کردن پتیشن!!!

 * جالب اینکه طرف فکر بخشنامه اداره پستم کرده! بابا نکته بین! بابا دقت نظر!

 

بخل!

* کلمه و ترکیب‌های تازه!

استخراج از نامه‌ها و درخواست‌های متقاضیان اداره!

بولدیزل = بولدزر

پمپ‌باج = پمپاژ

اصدار رای = صدور رای (این یکی دیگه خیلی جو گرفته بودش!)

 

* یکی اومده بود میگفت برای این نهر داخل زمین من نباید حریم اعلام کنید. چون اینجوری زمین بعد از زمین من از بن‌بست بودن در میاد! گفتم خوب اشکالش چیه؟ گفت من خریدم متری 60 تومن اون چون راه نداشت خریده متری 5 تومن. اینجوری زمینش قیمت پیدا میکنه، من زورم میاد!

بخل!!!!!

 

* یکی اومده بود میگفت زمینای ده فلان که ما بودیم، 1500 هکتارش مال بابام بود!!!! که همشو وقف کرد!!!!

فکککککم خورد زمین!!!!

با مورد بالایی مقایسه کنید!!!!

 

شرم و حیا!

1- زنگ آغاز سال تحصیلی جدید امسال بوسیله کردان، وزیر کشور زده شد! چه انتخاب مناسب و با مسمایی! نمایش یک الگوی واقعی از تعلیم و تربیت برای دانش‌آموزان! تازه به بچه‌ها هم گفته من همیشه معدلم بالای 5/18 بوده!

2- امروز نزدیک ظهر داشت یه برنامه در مورد توطئه‌های آمریکا و صهیونیست برای بد نشون دادن اسلام و مسلمان‌ها تو فیلم‌ها پخش میکرد. کارشناسشون داشت صحبت میکرد، وسط حرفاش گفت تو هالیوود اصلا نمیذارن یه فیلم در مورد حضرت محمد بسازین!!! بعد مجریه گفت: چرا فیلمش ساخته شده که!!! طرف اومد درستش کنه! گفت آره ولی ببینین آنتونی کوئین اومد نقش حمزه رو بازی کرد، بعد از اون دیگه هیچ نقشی بهش ندادن!!! فقط یه نقش! اونم نقش یه رئیس مافیای خیلی منفی و منفور!
طرف انگار هنوز فکر میکنه 20 سال پیشه! نمیدونه فقط با 5 ثانیه وقت گذاشتن تو اینترنت میشه همه چیزو در مورد یه بازیگر پیدا کرد! آنتونی کوئین همیشه بازیگر محبوبی بود که «محمد رسول‌الله» پنجاه و یکمین فیلمش بود در 62 سالگی. و بعد از اون هم در 12 فیلم سینمایی و 6 فیلم تلویزیونی بازی کرد. اونم بین سنین 62 تا 87 سالگی! فکر نکنم آمار ضعیفی باشه! روحش شاد!

شرم و حیا و خجالت به کلی در کشور پودر شده! دروغ، دروغ، دروغ، . . .

 

جلسه!

امروز یه جلسه بود، . . . بگو خوب!

رفتم تو، . . . بگو خوب!

دیدم همه مشکی پوشیدن، . . . بگو خوب!

دیدم همه یه عالم ریش و پشم دارن، . . . بگو خوب!

خوب آخه شب احیا بود، . . . بگو خوب!

خوب آخه من کرم روشن پوشیده بودم! . . . بگو خوب!

آخه صورتمم 6 تیغ بود!

 

 

- من هیچ وقت تو زندگیم مشکی نپوشیدم. هیچ وقت هم پیرهن مشکی نداشتم. در مرگ هیچ‌کس هم مشکی نپوشیدم. به غیر از یک سال محرم که یه تی‌شرت مشکی گرفته بودم. و 3-4 باری پوشیدمش. همین.

 

Show desktop!

تاییست اداره ما نمیدونست آیکون show desktop چیه! همون که تو quick launch هستش!

دیدم تو کامپیوترش نیست. نمیدونست چه شکلیه و چه کاری انجام میده. براش آوردم. بعد روش کلیک کردم همه پنجره‌ها اومد پائین. گفت: ااااا! چه جالب!

خوب چیکارش دارین؟ رشتش کامپیوتر بوده!

 

گزارش!!!

یه گزارش نوشتم، . . . مـــــــــــــــــرگ!!!!!

خداااااا!

در حد تیم ملی!!!

 

- سه توصیف از سه دوست!

- ولی خداییش یه گزارش نوشتم، . . . . . . .

 

invisible

چرا همه invisible آن میشن؟ انگار هیچ کس منتظر یه سلام غیر منتظره نیست.

 

 

کتابخونی!

جدیدا اشتهای زیادی برای خوندن پیدا کردم. البته کتابهای کاملا غیر ادبیاتی. کتابهای تخصصی در زمینه مهندسی رودخانه میخوام که ظاهرا چیز زیادی به فارسی نوشته نشده. غیر از مرفولوژی و فرسایش. اما چیزی که الان دارم میخونم اینه:

                   

آمایش سرزمین و ملاحظات امنیت اقتصادی.

 نمیدونم چرا علاقه‌ام رو به رمان از دست دادم. از ناطور دشت اصلا خوشم نیومد. بار هستی رو نصفه ول کردم. وداع با اسلحه، 2 صفحه!

این آخری رو شاید به زودی بخونم.

 -------------------

دوستی تو نظرات نوشته که ناتور را اشتباه نوشته‌اید. من این املا رو از کتابی با ترجمه احمد کریمی نوشتم. 

                                      

 

هچل ۷

پیشنهاد میکنم کل این مقاله روزنامه دنیای اقتصاد رو بخونید.

با این اوضاع هچل ۷ این داستان مسکن مهر و زمینهای ۹۹ ساله نمیدونم چطوریه.  طبق آمار اعلام شده تا به حال از کل ثبت‌نامی‌ها ۸/۲ میلیون نفر واجد شرایط بودن. اما فعلا برای ۵/۱ میلیون نفر زمین وجود داره. حالا فرض همین ۵/۱ میلیون نفر بخوان نفری ۱۵ میلیون وام بگیرن (۱ میلیون برای زمین و ۱۴ میلیون برای ساخت). میشه ۵/۲۲ هزار میلیارد تومن. در حالی که اعلام میشه امسال یک هزار میلیارد تومن وام به بنگاه‌های زود بازده داده شده که همینش صدای بانک مرکزی رو درآورده که آقا تورم شد و جلوشو گرفتن. حالا مقایسه کنید با ۴۰ هزار میلیارد تومن مطالبات معوقه بانک‌ها و ۱۵ میلیارد دلاری (حدود ۱۵ هزار میلیارد تومن، با دلار ۹۹۰ تومنی امروز!) که قراره بین بانک‌ها تقسیم بشه و همه بانک‌ها برای تامین نقدینگیشون منتظر رسیدنش از صندوق ذخیره ارزی هستن. با این اوصاف تامین ۵/۲۲ هزار میلیارد تومن برای وام دادن به مسکن مهر عملیه؟ حتی فرض کنید این وام دادن یه دوره ۱۰ سال طول بکشه. بدون درنظر کرفتن تورم میشه سالی ۲/۲ هزار میلیارد تومن. باز کم نیست.

 

چه پرگاری!

چو نقطه گفتمش اندر میان دایره آی

بخنده گفت که ای حافظ این چه پرگاری

 

انگار حافظ این شعرو فقط برای من گفته!!!

 

وا!

کار زیاد، سر شلوغ، موهای دراز!

واه و واه و واه!

 

!

خنک آن قمار بازی که بباخت هرچه بودش

بنماند هیچش الا، هوس قمار دیگر

خستگی

دیروز مرخصی گرفتم.

تمام صبح خوابیدم.

تمام بعد از ظهر رو هم خوابیدم.

وبلاگ خوندم.

کتاب خوندم.

تلویزیون نگاه کردم.

شطرنج بازی کردم.

حموم رفتم.

آلبالو خشکه خوردم.

یه لیوان نوشابه گذاشتم تو فریزر.

آلسکا خوردم.

دیشب قرص ماه کامل بود.

ماه رو تماشا کردم.

.

.

.

ولی خستگیم در نرفت.

 

خسته‌ام.

 

یه چیزی کمه.

تو.

 

 

تلفن

تلفن اول (منشی):

- الو سلام!

- سلام بفرمائید.

- مهندس [...] هستن؟

- نخیر مرخصی هستن.

- چراااااااااا!!!! واسه چی مرخصیه. پس کار من چی میشه؟ کار منو انجام نداده! (و از این چرت و پرتا!)

- ببخشید! نمیدونستن باید با شما هماهنگ کنن!

 

پ.ن.: انگار باید برگ مرخصیمو بدم متقاضی امضا کنه! یا هر وقت می‌خواستم برم مرخصی زنگ بزنم به همه متقاضیا ازشون اجازه بگیرم!

 

 

 

تلفن دوم (خودم):

- الو سلام!

- سلام بفرمایید.

- . . .

- . . .

- امروز پرونده منو رد میکنین؟

- نه! سرم شلوغه!

- پس تا شنبه انجامش بدین.

- فردا که جمعه ست.

- خوب بیکارین انجامش بدین دیگه!!!!

 

پ.ن.: نمیدونستم اوقات فراقتم هم باید توسط متقاضی‌ها برنامه ریزی بشه!!!

 

 

 

تلفن سوم (خودم):

- الو! سلام!

- سلام! بفرمایید.

- من دکتر [...] هستم.

- بله. بفرمائید.

- استاد دانشگاه.

- بله بفرمائید.

- عضو هیئت علمی دانشگاه هستم.

- بله بفرمائید.

- میخواستم ببینم پروندم چی شد . . .

 

 

پ.ن.: چقدر ما بدبخت هستیم!